Η μελέτη αποτελεί συμμετοχή στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για τη μελέτη ενός νέου μουσείου αφιερωμένου στη μνήμη και το έργο του μουσικοσυνθέτη Μάριου Τόκα, στον Ύψωνα της Κύπρου.
O Ύψωνας, ο τόπος καταγωγής του Μάριου Τόκα, ειδικά στην περιοχή του παραδοσιακού πυρήνα, που τοποθετείται το νέο μουσείο, χαρακτηρίζεται από πολύ μικρή κλίμακα. Ο πολεοδομικός ιστός είναι σχεδόν λαβυρινθώδης, με πυκνοχτισμένες λαϊκές κατοικίες.
Η συνθετική συγκρότηση του μουσείου ξεκινά από τη σχέση του με την πόλη. Αν και η τοποθέτηση ενός μουσείου σε μια τέτοια γειτονιά μοιραία το κάνει να ξεχωρίζει λόγω του μεγέθους και της χρήσης του, η πρόταση έχει συγκροτήσει μια σειρά από στρατηγικές μου μικραίνουν την κλίμακα του νέου κτιρίου, ώστε να έρχεται σε συνομιλία με τη γειτονιά.
Οι στρατηγικές αυτές αφορούν την επεξεργασία της κάτοψης και τομής με μια σειρά από μικρούς αυτόνομους όγκους που προβάλουν σε σχέση με τον κορμό του κυρίως κτιρίου το οποίο υποχωρεί σε σχέση με την οικοδομική γραμμή. Έτσι οι όγκοι αυτοί συνομιλούν, τόσο σε επίπεδο κλίμακας με τα ισόγεια κτίσματα της απέναντι πλευράς του δρόμου. Στον όροφο όμως διατηρείται η ευκρίνεια ενός σαφούς σχήματος που συγκροτεί τη σημασία που πρέπει να έχει ένα δημόσιο κτίριο.
Στο επίπεδο του ισογείου δημιουργείται ένα γενικό σχήμα Γ δημιουργώντας μια αυλή για το μουσείο. Η αυλή του μουσείου, αν και διακριτή, έρχεται σε συνέχεια με τη νέα πλατεία που προβλέπεται από το σχέδιο ανάπλασης του παραδοσιακού πυρήνα του δήμου. Στο επίπεδο του ορόφου το κτίριο ολοκληρώνεται σε ένα σχήμα Π που δημιουργεί ένα εσωτερικό αίθριο που αποτελεί και τον πυρήνα της σύνθεσης.