Πρόκειται για μια μονοκατοικία στο Ηράκλειο Κρήτης, η οποία αποπερατώθηκε και ανακατασκευάστηκε είκοσι πέντε (25) χρόνια μετά την αρχική της φάση, η οποία είχε διακοπεί στο στάδιο της σκυροδέτησης του φέροντος οργανισμού.
Κατά την αποπεράτωση του έργου πραγματοποιήθηκαν σημαντικές επεμβάσεις αναδιαμόρφωσης των όψεων, με την κατάργηση διαφόρων διακοσμητικών στοιχείων, όπως ζαρντινιέρες και στρογγυλεμένα μπαλκόνια, και τη δημιουργία νέων τοιχοποιιών. Στόχος των επεμβάσεων ήταν ο καθαρισμός της μορφής και η ανάδειξη της καθαρής στερεομετρίας του κτιρίου.
Συνολικά, το κτίριο αντιμετωπίστηκε μορφολογικά ως ένας μεγάλος κύβος, ο οποίος αποκολλάται από το επίπεδο του ισογείου. Ο κύβος αυτός φέρει επιλεκτικά «φαγώματα», τα οποία τονίζονται μέσω χρωματικής διαφοροποίησης από τον υπόλοιπο όγκο, δημιουργώντας μια αρχιτεκτονική σύνθεση κενών και πλήρων.
Στο πρώτο επίπεδο, πάνω από τον χώρο της pilotis, αναπτύσσεται ένας ενιαίος χώρος καθιστικού–κουζίνας με μεγάλα ανοίγματα, που εξασφαλίζουν επαρκή φωτισμό και οπτική συνέχεια. Ο σχεδιασμός της κουζίνας ακολουθεί την ίδια λογική χρωματικής διαφοροποίησης των εσοχών, διατηρώντας μια νοηματική και μορφολογική συνέχεια με τον συνολικό σχεδιασμό της κατοικίας.
Στο δεύτερο επίπεδο οργανώνονται οι χώροι υγιεινής και τα υπνοδωμάτια, ενώ στο δώμα χωροθετείται η απόληξη του κλιμακοστασίου, η οποία λειτουργεί ως ξεχωριστή οντότητα και «αγκυρώνεται» μορφολογικά στον κύριο όγκο του κύβου.